ÚLTIMAS ENTRADAS : " "DANAKIL IV: DALLOL: A EXCEPCIÓN" "OS AFAR" "A RUTA 6 (I)"
gadgets para blogger
Mostrando entradas con la etiqueta O PAÍS DOS SIMIOS. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta O PAÍS DOS SIMIOS. Mostrar todas las entradas

O PAÍS DOS SIMIOS




Ata hai ben pouco eu clasificaba o diñeiro en dous tipos: o branco (A), controlado polo Estado e que como tal figura nas declaracións da renda,  e o negro (B), que é o que manexan os individuos sen o control fiscal e que, polo tanto, non figura nas ditas declaracións. Desta forma, cheguei á conclusión de que as declaracións da renda non servían para demostrar a honestidade dun posible defraudador.


Hasta hace poco tiempo yo clasificaba el dinero en dos tipos: el blanco (A), controlado por el Estado y que como tal figura en las declaraciones de la renta, y el negro (B), que es  el que manejan los individuos sin el control fiscal y que, por lo tanto, no figura en dichas declaraciones. De esta forma, llegué a la conclusión de que las declaraciones de la renta no servían para demostrar la honestidad de un posible defraudador.

(Mono con poder

Esta claro que estaba equivocado pois, doutra forma, non se entendería o interese que teñen hoxe os políticos en publicar as súas declaracións para que, nun acto sen precedentes de “transparencia fiscal”, quedemos contentos e tranquilos sabendo que nin os que gobernaban antes nin os que o fan agora, percibiron algún tipo de diñeiro ilegal ou ilícito.


Esta claro que estaba equivocado pues, de otra forma, no se entendería el interés que tienen hoy los políticos en publicar sus declaraciones para que, en un acto sin precedentes de “transparencia fiscal”, quedemos contentos y tranquilos sabiendo que ni los que gobernaban antes ni los que lo hacen ahora, percibieron algún tipo de dinero ilegal o ilícito.


(Outro mono con  poder / Otro mono con poder)

Pero, do mesmo xeito que ocorre cos diferentes tons na fotografía en branco e negro, entre aqueles dous tipos hai unha gama de diñeiro gris, que se non o procesas de forma correcta produce moito ruído.


Pero, al igual que ocurre con los diferentes tonos en la fotografía en blanco y negro, entre aquellos dos tipos hay una gama de dinero gris, que si no lo procesas de forma correcta produce mucho ruido.

(Comisión de monos)

Así podemos falar de diñeiro negro en sentido “puro” como o que procede de actividades lícitas pero que non se inclúe na declaración da renda como, por exemplo, a venda dunha vivenda ou dun automóbil, ou a realización dun servizo ou traballo legal, e diñeiro gris, que tampouco se declara pero que procede de actividades ilegais, como pode ser o tráfico de drogas ou un delito de evasión de impostos e de capitais.


Así podemos hablar de dinero negro en sentido “puro” cómo el que procede de actividades lícitas pero que no se incluye en la declaración de la renta como, por ejemplo, la venta de una vivienda o de un automóvil, o la realización de un servicio o trabajo legal, y dinero gris, que tampoco se declara pero que procede de actividades ilegales, como puede ser el tráfico de drogas o un delito de evasión de impuestos y de capitales.

(Familia de monos)

Xorde entón o concepto “branqueo de diñeiro”, que é un proceso mediante o cal o diñeiro obtido de xeito delitivo convértese, por encantamento, en diñeiro obtido legalmente, co obxectivo de que tribute e se valide como procedente dunha actividade lícita, para poder moverse dentro da economía legal.


Surge entonces el concepto “blanqueo de capitales”, que es un proceso mediante el que el dinero obtenido de manera delictiva se convierte, por arte de magia, en dinero obtenido legalmente, con el objetivo de que tribute y se convalide como procedente de una actividad lícita, para poder moverse dentro de la economía legal.

(O fillo dun mono con poder / El hijo de un mono con poder)

Pero esa transformación é tan complicada as veces que o encantamento non é suficiente para que os delincuentes, por si sos, podan facer esa metamorfose. Entón, os políticos, que están en todo, tratan de solucionar os problemas destes pobres cidadáns que se atopan nesta situación tan penosa e apurada, creando unha figura chamada “Amnistía fiscal”.


Pero esa transformación a veces es tan complicada que la magia no es suficiente para que los delincuentes, por sí solos, puedan hacer esa metamorfosis. Entonces, los políticos, que están en todo, tratan de solucionar los problemas de estos pobres ciudadanos que se encuentran en esta situación tan penosa y apurada, creando una figura llamada “Amnistía fiscal”.

(Mono de nova xeración / Mono de nueva generación)

Débeme faltar algún tipo de información porque coa que posúo paréceme  un insulto á honradez da gran maioría dos cidadáns; suporía un trato desigual, ao perdoar ou indultar aos ladróns de luva branca que se dedican a roubar e defraudar, mentres se castiga, con máis impostos e máis redución do seu salario, ao resto dos mortais que realiza actividades lícitas e cumpre coas súas obrigas fiscais.


Me debe faltar algún tipo de información porque con la que poseo me parece un insulto a la honradez de la gran mayoría de los ciudadanos; supondría un trato desigual, al perdonar o indultar a los ladrones de guante blanco que se dedican a robar y defraudar, mientras se castiga, con más impuestos y más reducción de su salario, al resto de los mortales que realiza actividades lícitas y cumple con sus deberes fiscales.


(Mono trepando coa axuda doutro mono / Mono trepando con la ayuda de otro mono)

(Mono protexido / Mono protegido)

Estariamos ante unha forma descarada e insoportable de premiar aos que sacan o diñeiro do país para levalo a paraísos fiscais, convertendo a fraude nun privilexio toda vez que, mentres a amnistía fiscal carga cun 10% o diñeiro obtido de forma ilegal, o imposto de sociedades das pequenas empresas faino cun 20-25%; ademais supón perdoarlles aos delincuentes os xuros, cargas e sancións que se lle aplican aos  honestos. Por enriba, garántese o anonimato dos branqueadores, aínda que isto parece lóxico, non vaia a ser que algún membro do Goberno acabe nos tribunais por non respectar a lexislación sobre a protección de datos.


Estaríamos ante una forma descarada e insoportable de premiar a los que sacan el dinero del país para llevarlo a paraísos fiscales, convirtiendo el fraude en un privilegio toda vez que, mientras la amnistía fiscal grava con un 10% el dinero obtenido de forma ilegal, el impuesto de sociedades de las pequeñas empresas lo hace con un 20-25%; además supone perdonarles a los delincuentes los intereses, cargas y sanciones que se le aplican a los honestos. Por si fuera poco, se garantiza el anonimato de los blanqueadores, aunque esto parece lógico, no vaya a ser que algún miembro del Gobierno acabe en los tribunales por no respetar la legislación sobre la protección de datos.

(Mona de nova xeración / Mona de nueva generación)

Esta claro que non teño toda a información e que os meus xuízos son prematuros porque senón estariamos ante unha situación manifestamente inxusta, algo que os nosos honrados políticos non permitirían que se repetise cada certo tempo: Miguel Boyer en 1984, Carlos Solchaga en 1991 e agora Cristobal Montoro. Ademais estaríanse vulnerando os principios de xustiza e igualdade recollidos no artigo 31.1 da nosa Constitución Española, que todos eses políticos xuraron ou prometeron acatar:

" Todos contribuirán ó sustentamento dos gastos públicos de acordo coa súa capacidade económica mediante un sistema tributario xusto inspirado nos principios de igualdade e progresividade que, en ningún caso, terá alcance confiscatorio. "


Esta claro que no tengo toda la información y que mis juicios son prematuros porque sino estaríamos ante una situación manifestamente injusta, algo que nuestros honrados políticos no permitirían que se repitiera cada cierto tiempo: Miguel Boyer en 1984, Carlos Solchaga en 1991 y ahora Cristobal Montoro. Además se estarían vulnerando los principios de justicia e igualdad recogidos en el artículo 31.1 de nuestra Constitución Española, que todos esos políticos juraron o prometieron acatar:


“Todos contribuirán al sostenimiento de los gastos públicos de acuerdo con su capacidad económica mediante un sistema tributario justo inspirado en los principios de igualdad y progresividad que, en ningún caso, tendrá alcance confiscatorio”.


(Monos... pensando? / Monos…¿pensando?)

(Monos dando as costas á cidadanía / Monos dando la espalda a la ciudadanía)

Non tería explicación posible que un goberno favorecese aos ladróns e defraudadores dun país, mentres castiga á clase traballadora e reduce o gasto público en sanidade, educación, I+D... Estariamos ante un goberno que estimularía ás empresas que funcionan con diñeiro ”B”, que obteñen máis recursos do Estado dos que xeran, que aportan menos ao sistema de pensións e á sanidade e que actúan en competencia desleal, obrigando aos empresarios que traballan de forma honrada a reducir os prezos de mercado, algo que eles se poden permitir xa que contan cuns custos menores na produción.


No tendría explicación posible que un gobierno favoreciera a los ladrones y defraudadores de un país, mientras castiga a la clase trabajadora y reduce el gasto público en sanidad, educación, I+D... Estaríamos ante un gobierno que estimularía a las empresas que funcionan con dinero “B”, que obtienen más recursos del Estado de los que generan, que aportan menos al sistema de pensiones y a la sanidad y que actúan en competencia desleal, obligando a los empresarios que trabajan de forma honrada a reducir los precios de mercado, algo que ellos se pueden permitir ya que cuentan con unos costes menores en la producción.


(Un amigo dun mono con poder / Un amigo de un mono con poder)

Como ía ser isto posible, sería un insulto a todos os cidadáns, agás a eses ladróns de luva branca, que ademais son minoría. Terei que me informar máis.


Como iba a ser esto posible, sería un insulto la todos los ciudadanos, excepto la esos ladrones de guante blanco, que además son minoría. Tendré que informarme más.


(Mono pillado en algo)

(Mono no cárcere / Mono en la cárcel)