VARANASI, A CIDADE SANTA
As principias relixións do mundo adoitan ter unha cidade especialmente significativa, como é o caso de Xerusalén para os xudeus, Lasa para os Tibetanos, Makkah (A Meca) para os musulmáns, ou Santiago de Compostela ou o Vaticano, para os católicos. O mesmo acontece con Varanasi (Benarés) no caso dos hindús, cidade santa por antonomasia, situada no estado de Uttar Pradesh, ás beiras do río Ganxes.
As principias relixións do mundo adoitan ter unha cidade especialmente significativa, como é o caso de Xerusalén para os xudeus, Lasa para os Tibetanos, Makkah (A Meca) para os musulmáns, ou Santiago de Compostela ou o Vaticano, para os católicos. O mesmo acontece con Varanasi (Benarés) no caso dos hindús, cidade santa por antonomasia, situada no estado de Uttar Pradesh, ás beiras do río Ganxes.
Las principales religiones del mundo suelen tener una ciudad especialmente significativa, como es el caso de Jerusalén para los Judíos, Lasa para los Tibetanos, Makkah (La Meca) para los Musulmanes, o Santiago de Compostela o el Vaticano, para los católicos. Lo mismo ocurre con Varanasi (Benarés) en el caso de los hindúes, ciudad santa por antonomasia, situada en el estado de Uttar Pradesh, a las orillas del río Ganges.
Aínda que o hinduísmo é unha relixión politeísta con centenares de deuses, tres son os máis recoñecidos e apreciados pola maioría dos seus fieis: Brama, o creador de todas as cousas e representado con catro cabezas orientadas cara aos catro puntos cardinais; Shiva, o transformador ou destrutor, e Vishnu, o deus encargado de manter o equilibrio entre Brama e Shiva. Segundo a mitoloxía, Varanasi foi fundada polo deus Shiva e apunta tamén que unha das catro cabezas do deus Brama, conseguiu descansar cando chegou a ela.
Aunque el hinduísmo es una religión politeísta con centenares de dioses, tres son los más reconocidos y apreciados por la mayoría de sus fieles: Brama, el creador de todas las cosas y representado con cuatro cabezas orientadas hacia los cuatro puntos cardinlales; Shiva, el transformador o destructor, y Vishnu, el dios encargado de mantener el equilibrio entre Brama y Shiva. Según la mitología, Varanasi fue fundada por el dios Shiva y apunta también que una de las cuatro cabezas del dios Brama, consiguió descansar cuándo llegó a ella.
Para o hinduísmo, a cidade, que conta cuns 200 templos, debe ser visitada polo menos unha vez no transcorrer da existencia; e morrer e ser cremado nela supón purificarse do seu karma negativo e acadar o Nirvana, estado de liberación do sufrimento e do ciclo das reencarnacións.
Para el hinduísmo, la ciudad, que cuenta con unos 200 templos, debe ser visitada por lo menos una vez en el transcurrir de la existencia; y morir y ser cremado en ella supone purificarse de su karma negativo y conseguir el Nirvana, estado de liberación del sufrimiento y del ciclo de las reencarnacióones.
É por iso un dos principias lugares de peregrinación e destino de anciáns, leprosos e enfermos moribundos, aos que se poden ver nos ghats (escaleiras de pedra que descenden ata o río), realizando as súas ablucións, rendendo tributo aos seus deuses e agradando con ansiedade a morte para ser incinerados.
Es por eso uno de los principales lugares de peregrinación y destino de ancianos, leprosos y enfermos moribundos, a los que se pueden ver en los ghats (escaleras de piedra que descienden hasta el río), realizando sus abluciones, rindiendo tributo a sus dioses y esperando con ansiedad la muerte para ser incinerados.
Nas súas beiras practícanse os cultos funerarios e as incineracións, destacando os de Manikarnika e Harischandra como os máis relevantes da cidade. Nestes podes ver grandes cantidades de madeira amoreadas que se lles venden ao peso ás persoas que queren incinerar os seus seres queridos.
Tamén podes ver barbeiros coas súas navallas afeitando ou cortando o pelo ao cero, xente que che ofrece os seus servizos (masaxistas, vendedores de flores, barqueiros…), persoas meditando coa mirada no infinito, santóns cos seus corpos cheos de cinzas, etc.
También puedes ver barberos con sus navajas afeitando o cortando el pelo al cero, gente que te ofrece sus servicios (masajistas, vendedores de flores, barqueros…), personas meditando con la mirada en el infinito, santones con sus cuerpos llenos de cenizas, etc.


Polas noites tamén se realizan cerimonias relixiosas moi participativas nas que se tocan distintos instrumentos e se levan a cabo distintos rituais con fachos e con velas que flotan polo Ganxes, creándose un espectáculo rodeado dunha maxia especial.
Por las noches también se realizan ceremonias religiosas muy participativas en las que se tocan distintos instrumentos y se llevan a cabo distintos rituales con antorchas y con velas que flotan por el Ganges, creándose un espectáculo rodeado de una magia especial.
A vida convive con total naturalidade co ritual da morte, que a diferenza doutras culturas, como a nosa, no é privado: calquera persoa pode asistir ás cremacións e observalas como se se tratase dun familiar, precisándose, unicamente, gardar o lóxico e debido respecto que a solemnidade do acto merece.
La vida convive con total naturalidad con el ritual de la muerte, que a diferencia de otras culturas, como la nuestra, no es privado: cualquier persona pode asistir a las cremaciones y observarlas como si se tratara de un familiar, precisándose, únicamente, guardar el lógico y debido respeto que la solemnidad del acto merece.


























