ÚLTIMAS ENTRADAS : " "A RUTA 66 (I)" "A RUTA 66(II): CHICAGO " A RUTA 66(III): CHICAGO-SAINT LOUIS " "ZIRO E OS APATANI"
gadgets para blogger
A RUTA 66 (III): CHICAGO-SAINT LOUIS

Case 500 km e 5 horas separan Chicago de Saint Louis, pero ao cabo dunha hora paga a pena facer unha parada en Joliet, unha cidade que conta cun museo histórico da área e o centro de visitantes da Ruta 66, pero famosa sobre todo por dous míticos edificios.

Un deles é o Teatro Rialto, aberto en 1926 cun interior de inspiración grega, romana, francesa e bizantina. Orixinalmente foi deseñado para ser un palacio de cinema de vodevil e de películas mudas, pero hoxendía  alberga principalmente musicais, concertos e obras de teatro.

Casi 500 km y 5 horas separan Chicago de  Saint Louis, pero al cabo de una hora merece la pena hacer una parada en  Joliet, una ciudad que cuenta con un museo histórico del área y el centro de visitantes de la Ruta 66, pero famosa sobre todo por dos míticos edificios.
Uno de ellos es el Teatro Rialto, abierto en 1926 con un interior de inspiración griega, romana, francesa y  bizantina. Originalmente fue diseñado para ser un palacio de cine de vodevil e de películas mudas, pero hoy  alberga principalmente musicales, conciertos y obras de teatro.
O outro edificio famoso é a antiga prisión de Joliet, en funcionamento desde 1858 ata 2002, alcanzando o seu maior número de presos (1300) no ano 1990.

El otro edificio famoso es la antigua prisión de  Joliet, en funcionamiento desde 1858 hasta 2002, alcanzando su mayor número de reclusos (1300) en el año 1990.
Os primeiros convictos executados na cadeira eléctrica desta prisión foron tres homes condenados por roubo e asasinato dun granxeiro en maio de 1928. Tan só transcorreran 6 meses desde que cometeran o crime, cando o 15 de decembro de 1928 eran axustizados cunha descarga de 2400 voltios.


Un asasino, estafador e ladrón de bancos chamado Henry Ferneckes (alias Midget) , foi protagonista dunha fuga curiosa da vella prisión: deixouse medrar a bigoteira, que agochou baixo un apósito, conseguiu uns lentes de contrabando e blanqueou un uniforme de prisión. A tarde do 3 de agosto de 1935, púxose o uniforme blanqueado e as lentes, quitouse o emplasto que cubría o bigote e saíu coma se fose un civil máis que viñera á prisión en réxime de visita. Uns días despois de fuxir enviou uha carta ao director da prisión, dándolle as grazas polo bo trato que lle concederan durante a súa estadía alí. Henry suicidaríase dous meses despois da fuga, unhas horas despois de ser detido de novo. 

Los primeros  convictos ejecutados en la silla eléctrica de esta prisión fueron tres hombres condenados por robo y asesinato de un granjero en mayo de 1928. Tan sólo habían transcurrido 6 meses desde que habían cometido el crimen, cuando el 15 de diciembre de 1928 eran ejecutados con una descarga de 2400 voltios. 


Un asesino, estafador y ladrón de bancos llamado Henry  Ferneckes (alias  Midget) , fue  protagonista de una fuga curiosa de la vieja prisión: se dejó crecer unos bigotes, que ocultó bajo un  apósito, consiguió unos gafas de contrabando y  blanqueó un uniforme de prisión. La tarde de 3 de agosto  de 1935, se puso el uniforme  blanqueado y las gafas, se quitó el  apósito que cubría el bigote y salió como si fuera un civil más que había venido a la prisión en régimen de visita. Unos días después de  huir envió una carta al director de la prisión, agradeciéndole el buen trato que le habían dispensado durante su estadía allí. Henry se suicidaría dos meses después de la fuga, horas después de ser detenido nuevamente.
Esta prisión serviu de inspiración a Bob Dylan para compoñer “ Percy’ s Song” e apareceu na película de 1989 “Blues Brothers” e na serie televisiva “ Prison Break”. No aparcadoiro atópanse imaxes de películas e series que foron gravadas alí.

Esta prisión sirvió de inspiración a Bob Dylan para componer “  Percy’  s  Song” y apareció en la película de 1989 “Blues  Brothers” y en la serie televisiva “  Prison  Break”. En el estacionamiento se encuentran imágenes de películas y series que fueron grabadas allí.
Algo característico do roteiro son os “ Muffler Man”, unha serie de esculturas creadas como reclamo publicitario. A primeira que me atopei foi o “ Gemini Giant”, en Willmington, á beira do restaurante Lauching Pad Drive- In. É unha estatua de 9 metros de altura e máis de 1500 kg. de peso e trátase dun home cun casco espacial e un foguete nas súas mans.

Algo característico de la ruta son los “  Muffler Man”, una serie de esculturas creadas como reclamo publicitario. La primera que me encontré fue el “ Gemini  Giant”, en  Willmington, al lado del restaurante  Lauching  Pad  Drive-  In. Es una estatua de 9 metros de altura y más de 1500 kg. de peso y se trata de un hombre con un casco espacial y un cohete en sus manos.
En Pontiac atópase o Route 66 Hall of Fame and Historic Museum, un museo con moitas antigüidades e curiosidades da Ruta 66. Na súa fachada pódese observar un dos varios murais que hai repartidos pola cidade que simulan tendas de negocios.

En  Pontiac se encuentra el  Route 66 Hall  of Hambre  and  Historic  Museum, un museo con muchas antigüedades y curiosidades de la Ruta 66. En su fachada se puede observar uno de los varios murales que hay repartidos  por la ciudad que simulan tiendas de negocios.
No aparacadoiro do museo hai ,ademais, un autobús escolar remodelado; trátase da casa rodante dun grande artista americano chamado Bob Waldmire, home lendario da Ruta 66.

En el aparcamiento del museo hay, además, un autobús escolar remodelado; se trata de la casa  rodante de un gran artista americano llamado Bob  Waldmire, hombre mítico de la Ruta 66.
De camiño de Pontiac a Springfield, ao chegar a Atlanta atopámonos con outro dos xigantes: o Paul Bunyon Giant que orixinalmente non estaba nesta localidade nin sostiña un Hot Dog, ata que foi mercado para promover o restaurante “ Buyon”.

De camino de  Pontiac a  Springfield, al llegar a Atlanta nos encontramos con otro de los gigantes: el  Paul  Bunyon  Giant que originalmente no estaba en esta localidad ni sostenía un  Hot  Dog, hasta que fue comprado para promocionar el restaurante “  Buyon”.
En Springfield pódese visitar o impresionante Capitolio do Estado e a tumba do presidente Lincoln.


A última parte desta etapa vai de Springfield a St. Louis, a capital de Missouri. É unha gran cidade, a máis grande da Ruta 66 despois de Chicago e os Ánxeles e, aínda que non inspira demasiada seguridade, merece a pena paseala e coñecer algunha das súas curiosidades como o Gateway Arch, o Sugar Creek Covered Bridge ou o Old Chain of Rocks. 

En  Springfield se puede visitar el impresionante Capitolio del Estado y la tumba del presidente Lincoln.
La última parte de esta etapa va de  Springfield a  St. Louis, la capital de  Missouri. Es una gran ciudad, la más grande de la Ruta 66 después de Chicago y los Ángeles y, aunque no inspira demasiada seguridad, merece la pena pasearla y conocer alguna de sus curiosidades como el  Gateway  Arch, el  Sugar  Creek  Covered  Bridge o el  Old  Chain  of  Rocks.
O Gateway Arch, é o símbolo da cidade e, cos seus 192 metros sobre o Missisippi, é o arco máis alto do mundo. Inaugurouse no 1963 para conmemorar o papel que xogou Thomas Jefferson na expansión dos Estados cara ao Oeste.

El  Gateway  Arch, es el símbolo de la ciudad y, con sus 192 metros sobre lo  Missisippi, es el arco más alto del mundo. Se inauguró en el año 1963 epara conmemorar el papel que jugó Thomas  Jefferson en la expansión de los Estados hacia el Oeste.
A Sugar Creek Covered Bridge é unha das cinco pontes históricas de Illinois e figura incluído no Rexistro Nacional de Lugares Históricos. De madeira e cuberta por un teitume de cor vermella, tamén de madeira, é moi semellante á famosa Roseman Bridge que aparece na película As Pontes de Madison, interpretada de xeito maxistral por Meryl Streep e Clint Eastwood. O seu argumento baséase na novela homónima de Robert James Waller e narra unha breve pero fonda historia de amor extramatrimonial entre unha solitaria granxeira e un fotógrafo do National Geographic que visita a zona para facer unha reportaxe fotográfica sobre as pontes do condado de Madison.Esta ponte está pechada ao tráfico desde 1984 e na actualidade forma parte dun parque local con área de repouso.


El Sugar Creek Covered Bridge es uno de los cinco puentes históricos de Illinois y figura incluido en el Registro Nacional de Lugares Históricos. De madera y cubierta por una techumbre de color rojo, también de madera, es muy semejante al famoso Roseman Bridge que aparece en la película Los Pontes de Madison, interpretada de forma magistral por Meryl Streep y Clint Eastwood. Su argumento se basa en la novela homónima de Robert James Waller y narra una breve pero profunda historia de amor extramatrimonial entre una solitaria granjera y un fotógrafo del National Geographic que visita la zona para hacer un reportaje fotográfico sobre los puentes del condado de Madison. Este puente está cerrado al tráfico desde 1984 e en la actualidad forma parte de un parque local con área de descanso.
O Old Chain of Rocks, hoxe tamén pechado ao tráfico, é unha ponte que cruza o Mississippi, facendo fronteira entre Illinois e Missouri.

El  Old  Chain  of  Rocks, también hoy cerrado al tráfico, es un puente que cruza el  Mississippi, haciendo frontera entre  Illinois y  Missouri.
A cidade de St. Louis está ubicada no punto exacto onde se cruzan dous dos ríos americanos máis importantes: o Mississippi e o Missouri.

La ciudad de  St. Louis está ubicada en el punto exacto donde se cruzan dos de los ríos americanos más importantes: el  Mississippi y el  Missouri.

"DESEMELLANZAS"

Do 12 de decembro ao 5 de xaneiro amosarei na Casa Casares Quiroga da Coruña  unha selección de fotografías realizadas durante varios anos en lugares de diferentes países e continentes.

Del 12 de diciembre al 5 de enero mostraré en la Casa Casares Quiroga de A Coruña una selección de fotografías realizadas durante varios años en lugares de diferentes países y continentes.




CHANDNI CHOWK

Un número incontable de bicicletas, motos,  tuc- tuc ( rikshaws) e carruaxes colmadas de mercadorías, circulan permanentemente  en ambas as direccións sorteando a peóns, postos de froita, cables eléctricos que colgan por todos lados e vacas ou outros animais, desafiando toda lóxica pero cun sexto sentido que fai que todo funcione á perfección.
É un fervedoiro de  xentío e calor, un mundo de cheiros intensos e sons que desbordan os sentidos… é a esencia da India.
Un número incontable de bicicletas, motos, tuc-tuc (rikshaws) y carruajes colmados de mercancías, circulan permanentemente  en ambas direcciones sorteando a peatones, puestos de fruta, cables eléctricos que cuelgan por todos lados y vacas u otros animales, desafiando toda lógica pero con un sexto sentido que hace que todo funcione a la perfección.
Es un hervidero de gentío y calor, un mundo de olores intensos y sonidos que desbordan los sentidos… es la esencia de la India.








Por segunda vez visitei  Chandni  Chowk, un dos maiores e máis antigos mercados de Nova Deli, cuxo nome significa “Luar” e lugar preferido pola xente autóctona para abastecerse.
Está situado nunha zona moi  saturada do casco vello da cidade, na que as tradicións están patentes por todos os recunchos e na que a riqueza cohabita coa pobreza permanentemente.
Xentes de diferentes relixións e culturas conviven en perfecta harmonía nas súas rúas, repletas de bazares que se transmiten xeracionalmente de pais a fillos, nas  que mulleres ataviadas con coloridos  saris de seda e homes vestidos con camisetas de liño branco e turbantes, mestúranse con persoas esmoleiras, desamparadas e todo tipo de  malandantes.
Por segunda vez visité Chandni Chowk, uno de los mayores y más antiguos mercados de Nueva Delhi, cuyo nombre significa “Luz de luna” y lugar preferido por la gente autóctona para abastecerse.
Está situado en una zona muy hacinada del casco viejo de la ciudad, en la que las tradiciones están patentes por todos los rincones y en la que la riqueza cohabita con la pobreza permanentemente.
Gentes de diferentes religiones y culturas conviven en perfecta armonía en sus calles, repletas de bazares que se transmiten generacionalmente de padres a hijos, en  las que mujeres ataviadas con coloridos saris de seda y hombres vestidos con camisetas de lino blanco y turbantes, se intercalan con personas mendigas, desamparadas y todo tipo de infortunadas







O mercado está organizado por oficios ou especialidades: o  Nai  Sarak ofrece libros (principalmente de texto), material de oficina e artigos de papelería,  o  Cloth  Market, céntrase en todo o relacionado con teas de decoración para o fogar, o Dariba coa xoiería, o Lal  Kuan con material de ferraxería, etc.  No extremo occidental atópase o  Khari  Baoli, o mercado das especias e os froitos secos, un dos mercados de especias por xunto máis grandes de Asia e que che atrapará cos seus aromas de canela, azafrán,  cúrcuma,  coandro,  cardamomo, e unha infinidade de fragrancias máis.
El mercado está organizado por oficios o especialidades: el Nai Sarak ofrece libros (principalmente de texto), material de oficina y artículos de papelería,  el Cloth Market, se centra en todo lo relacionado con telas de decoración para el hogar, el Dariba con la joyería, el Lal Kuan con material de ferretería, etc.  En el extremo occidental se encuentra el Khari Baoli, el mercado de las especias y los frutos secos, uno de los mercados de especias al por mayor más grandes de Asia y que te atrapará con sus aromas de canela, azafráne, cúrcuma, cilantro, cardamomo, y un sinfín de fragancias más.
Hai persoas que realizan nas beirarrúas os seus servizos de barbeiro, costurero, zapateiro, limpador de oídos… e outras que preparan “ paan  masala”: un preparado de folla de  betel e noz de  areca (ao que poden engadirlle outras herbas, sementes e tabaco) que desde hai séculos  mascan co obxecto de refrescar o alento e axudar na dixestión e que é o culpable desas dentaduras  ennegrecidas e desas manchas vermellas que aparecen no chan, nas paredes dos edificios e outros lugares, froito da saliva que constantemente cospen.  
Hay personas que realizan en las aceras sus servicios de barbero, costurero, zapatero, limpiador de oídos y otras que preparan “paan masala”: un preparado de hoja de betel y nuez de areca (al que pueden añadirle otras hierbas, semillas y tabaco) que desde hace siglos mascan con el objeto de refrescar el aliento y ayudar en la digestión y que es el culpable de esas dentaduras negruzcas y de esas manchas rojas que aparecen en el suelo, en las paredes de los edificios y otros lugares, fruto de la saliva que constantemente escupen.  

É un shock emocional
Es un shock emocional

RUTA 66 (II): CHICAGO



"Chégase máis lonxe cun sorriso e unha pistola que só cun sorriso"
"Se llega más lejos con una sonrisa y una pistola que sólo con una sonrisa".

Esta máxima dun dos gánster máis acreditados da historia, Al Capone, define a condición e a idiosincrasia do personaxe, un criminal nado en Nova Iork que se iniciaba moi novo, actuando de gardacostas dun dos xefes da mafia.
 
Aos poucos foi escalando posicións dentro das organizacións mafiosas ata que se trasladou a Chicago. Aquí, da man da súa mentor Papa Johnny, o gánster Torrío, que lle traspasou o seu imperio do crime cando se retirou, desenvolvería un curta pero intensa carreira estendendo a súa fama por todo o mundo. 
Esta máxima de uno de los gángstermás acreditados de la historia, Al Capone, define la condición y la idiosincrasia del personaje, un criminal nacido en Nueva York que se iniciaba muy joven, actuando de guardaespaldas de un de los jefes de la mafia. 
Poco a poco fue escalando posiciones dentro de las organizaciones mafiosas hasta que se trasladó a Chicago. Aquí, de la mano de su mentor “Papa Johnny”, el gángsterTorrío, que le traspasó su imperio del crimen cuando se retiró, desarrollaría un corta pero intensa carrera extendiendo su fama por todo el mundo. 
A aprobación da 18ª enmenda á Constitución supoñía a entrada en vigor da Lei Volstead, coñecida popularmente como a Lei Seca; De súpeto prohibiuse a venda e o consumo de cervexa, viño, xenebra ou whisky, unha medida impopular que, como adoita ocorrer con este tipo de prohibicións, propiciaría o efecto contrario ao desexado: o contrabando convertíase no negocio máis rendible de América do Norte. 
A corrupción institucional que xa estaba instalada como un mal endémico en Chicago , co crime organizado do negocio das apostas e os locais de alterne, facíase agora máis patente, cando as distintas organizacións mafiosas se poñían de acordo en aras a obter un beneficio común, nacendo deste xeito o sindicato do crime. 
La aprobación de la 18ª enmienda a la Constitución suponía la entrada en vigor de la Ley Volstead, conocida popularmente como la Ley Seca; De pronto se prohibió la venta y el consumo de cerveza, vino, ginebra o whisky, una medida impopular que, como suele ocurrir con este tipo de prohibiciones, propiciaría el efecto contrario al deseado: el contrabando se convertía en el negocio más rentable de América del Norte. 

La corrupción institucional que ya estaba instalada como un mal endémico en Chicago , con el crimen organizado del negocio de las apuestas y los locales de alterne, se hacía ahora más patente, cuando las distintas organizaciones mafiosas se ponían de acuerdo en aras a obtener un beneficio común, naciendo de esta manera el sindicato del crimen.
 
Al Capone chegou a gañar 60 millóns de dólares anuais, dos cales calculouse que 15 os dedicaba a subornar a políticos e policías que sucumbían aos seus subornos e garantían a súa impunidade; ata que Eliot Ness e o seu equipo dos Intocables conseguían o seu ingreso en prisión en 1932, por un delito de evasión de impostos, polo que foi condenado a cumprir unha sentenza de 11 anos. 
Saíu do cárcere de Alcatraz en 1939, bastante deteriorado física e psiquicamente, retirándose á súa residencia de Florida, onde morrería o 21 de xaneiro de 1947, con 48 anos tras sufrir unha pulmonía e un derrame cerebral. Foi soterrado en Chicago. 
Al Capone llegó a ganar 60 millones de dólares anuales, de los cuales se calculó que 15 los dedicaba a sobornar a políticos y policías que sucumbían a sus sobornos y garantizaban su impunidad; hasta que Eliot Ness y su equipo de Los Intocables conseguían su ingreso en prisión en 1932, por un delito de evasión de impuestos, por lo que fue condenado a cumplir una sentencia de 11 años. 
Salió de la cárcel de Alcatraz en 1939, bastante deteriorado física y psíquicamente, retirándose a su residencia de Florida, donde moriría el 21 de enero de 1947, con 48 años tras sufrir una pulmonía y uno derrame cerebral. Fue enterrado en Chicago. 
Pero Chicago ten moito máis que ese escuro pasado relacionado coa mafia. 
Pero Chicago tiene mucho más que ese oscuro pasado relacionado con la mafia. 
Situada no estado de Illinois e coñecida como a Cidade do Vento, é a terceira cidade con máis habitantes e unha das máis fermosas dos Estados Unidos.
En 1871 un gran incendio destruía un terzo da cidade, quedando sen fogar máis de 10.000 persoas. En pouco tempo constrúese unha cidade nova ao longo do lago. O primeiro rañaceos do mundo foi edificado nesta cidade: o Home Insurance Building,  construído en 1885 en aceiro con terracota, a proba de incendios.
Máis de 15 rañaceos conviven en Chicago con outros edificios emblemáticos de diferentes estilos, como o Merchandise Mart, o edificio comercial máis grande do mundo (Art Deco), o Field Museum, de estilo clásico, un dos mellores museos de Historia Natural dos Estados Unidos ou o Chicago Theatre?, construído en 1921, de estilo barroco francés, cuxo vestíbulo interior está inspirado na capela real do Pazo de Versalles e que é toda unha icona da cidade.
Situada en el estado de Illinois y conocida como la Ciudad del Viento, es la tercera ciudad con más habitantes y una de las más hermosas de los Estados Unidos.
En 1871 un gran incendio destruía un tercio de la ciudad, quedando sin hogar más de 10.000 personas. En poco tiempo se construye una ciudad nueva al largo del lago. El primer rascacielos del mundo fue edificado en esta ciudad: el “Home Insurance Building “construido en 1885 en acero con terracota, a prueba de incendios.
Más de 15 rascacielos conviven en Chicago con otros edificios emblemáticos de diferentes estilos, como el “Merchandise Mart”, el edificio comercial más grande del mundo (Art Deco), el “Field Museum”, de estilo clásico, uno de los mejores museos de Historia Natural de Estados Unidos o el “Chicago Theatre”, construido en 1921, de estilo barroco francés, cuyo vestíbulo interior está inspirado en la capilla real del Palacio de Versalles y que es toda un icono de la ciudad.







A arquitectura de Chicago pode apreciarse desde algún dos miradoiros como o 360 Chicago Observatory, camiñando polo Riverwalk (un paseo marítimo pola beira do río Chicago) ou facendo un cruceiro polo río en barco ou en lancha.
La arquitectura de Chicago se puede apreciar desde alguno de los miradores como el 360 Chicago Obseratory, caminando por el Riverwalk (un paseo marítimo por la orilla del río Chicago) o haciendo un crucero por el río en barco o en lancha.






Para desconectar do bulicio, a cidade ofrece máis de 500 parques e zonas con xardíns nas que perderse, como o Lincoln Park Cultural Center, situado no norte da cidade, o Jackson Park, cun fermoso xardín xaponés ou o Garfield Park, con máis de 80 variedades de palmeiras e unha gran colección de cactos.
Pero o máis popular e visitado polos turistas é o Grant Park, un lugar ideal para pasear, facer deporte ou gozar dos seus concertos de jazz en directo.
Formando parte do Grant Park destaca o Millenniun Park, que ademais dun parque é un dos lugares culturais máis importantes da cidade, no que se celebran diversos eventos artísticos durante todo o ano.
O edificio máis coñecido do Millennium Park é o Pavillón Jay Pritzker, construído por Frank Gehry. Trátase dun moderno escenario para concertos ao aire libre con capacidade para máis de 10.000 persoas. Está construído cun enreixado de tubos de aceiro inoxidábel cepillado que distribúe o son imitando a acústica dunha sala de concertos. 

Para desconectar del bullicio, la ciudad ofrece más de 500 parques y zonas ajardinadas en las que perderse, como el Lincoln Park Cultural Center, situado en el norte de la ciudad, el Jackson Park, con un hermoso jardín japonés o el Garfield Park, con más de 80 variedades de palmeras y una gran colección de cactus.
Pero el más popular y visitado por los turistas es el Grant Park, un lugar ideal para pasear, hacer deporte o disfrutar de sus conciertos de jazz en directo.
Formando parte del Grant Park destaca el Millenniun Park, que además de un parque es uno de los lugares culturales más importantes de la ciudad, en el que se celebran diversos eventos artísticos durante todo el año.
El edificio más conocido del Millennium Park es el Pabellón Jay Pritzker, construido por Frank Gehry. Se trata de un moderno escenario para conciertos al aire libre con capacidad para más de 10.000 personas. Está construido con un enrejado de tubos de acero inoxidable cepillado que distribuye el sonido imitando la acústica de una sala de conciertos.



Destaca tamén o Cloud Gate ou Porta da Nube, do artista indo-británico Anish Kaapor. É unha escultura de 20 metros de largo por 10 de alto e 13 de fondo que pesa 98 toneladas. Semella unha xigantesca pinga de mercurio na que se reflicten tanto o ceo e as nubes como a espectacular arquitectura de Chicago. 
Destaca también el Cloud Gate o Puerta de la Nube, del artista indo-británico Anish Kaapor. Es una escultura de 20 metros de ancho por 10 de alto y 13 de fondo que pesa 98 toneladas. Parece una gigantesca gota de mercurio en lana que se reflejan tanto el cielo y las nubes como la espectacular arquitectura de Chicago.



Outro dos atractivos do parque é a Fonte Crown, unha obra deseñada polo catalán Jaume Plensa e que está formada por dúas torres de ladrillos con diodos de luz nos que se proxectan os rostros de cidadáns da cidade cun chorro de auga saíndo das súas bocas a modo de gárgolas. A auga deixa de caer cando muda a cara da persoa proxectada para poñer outra diferente.
Otro de los atractivos del parque es la Fuente Crown, una obra diseñada por el catalán Jaume Plensa y que está formada por dos torres de ladrillos con diodos de luz en los que se proyectan los rostros de ciudadanos de la ciudad con un chorro de agua saliendo de sus bocas a modo de gárgolas. El agua deja de caer cuándo cambia la cara de la persona para poner otra diferente.


Chicago é tamén a cidade na que comeza a Ruta 66. Sobre esta Ruta, alternando con outras entradas, irei mostrando neste blog algunha das iconas máis destacadas ao longo da mesma.
A Ruta une as cidades de Chicago e Os Ánxeles, pasando polos estados de Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas, Novo México e Arizona. Popularmente recibe outros nomes como The Main Street of América (a rúa principal de América), The Mother Road (a estrada nai), The Great Diagonal Way (porque existe un gran tramo de estrada que é totalmente diagonal) etc. Desde 1985 a denominación é Historic Route 66.
En Adams Street, fronte ao Instituto de Arte de Chicago pódese ver o cartel que reza BEGIN ROUTE 66, marcando o inicio da histórica ruta.
Chicago es también la ciudad en la que comienza la Ruta 66. Sobre esta Ruta, alternando con otras entradas, iré mostrando en este blog alguno de los iconos más destacados a lo largo de la misma.
La Ruta une las ciudades de Chicago y los Ángeles, pasando por los estados de Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas, Nuevo México y Arizona. Popularmente recibe otros nombres como The Main Street of América (la calle principal de América), The Mother Road (la carretera madre), The Great Diagonal Way (porque existe un gran tramo de carretera que es totalmente diagonal) etc. Desde 1985 su denominación es  Historic Route 66.
En Adams Street, frente al Instituto de Arte de Chicago se puede ver el cartel que reza BEGIN ROUTE 66, marcando el inicio de la histórica ruta.

O Restaurante Lou Michell’s, no 565 de South Jackson, é outra das iconas que aínda seguen en pé e que presume de servir o mellor café do mundo desde 1923. A famosa cafetería era frecuentada por moita xente que emprendía a súa viaxe pola Ruta 66, polo que foi alcumada como a primeira parada no camiño da nai.
El Restaurante Lou Michell’s, en el 565 de South Jackson, es otro de los iconos que aún siguen en pie y que presume de servir el mejor café del mundo desde 1923. La famosa cafetería era frecuentada por mucha gente que emprendía su viaje por la Ruta 66, por lo que fue apodada como la primera parada en el camino de la madre.

Famoso era tamén o lavadoiro de coches CASTLE CAR WASH , que leva anos pechado e agora fai as veces de aparcadoiro para a estación de bombeiros que está situada alén da rúa.
Famoso era también el lavadero de coches CASTLE CAR WASH , que lleva años cerrado y ahora hace las veces de aparcamiento para la estación de bomberos que está situada al otro lado de la calle.
Outras iconas destacables son o CINDY LYN MOTEL e o HENRY’S DRIVE.
Otros iconos destacables son el CINDY LYN MOTEL y el HENRY’S DRIVE